Koty
Jedno z niepożądanych zachowań płciowych kotów samców to znaczenie swojego terenu (czyli mieszkania właściciela) moczem. Efektem jest nieprzyjemny zapach (a właściwie smród) w domu. Drugie niepożądane zachowanie tego zwierzęcia to jego kilkudniowe wyprawy poza dom („na kotki”). Z takich wędrówek wraca on często z ropiejącymi ranami (powstałymi w czasie walk z innymi kocurami o terytorium i kotki), poturbowany, z połamanymi kośćmi (wskutek potrącenia przez auto) bądź uszkodzonym kręgosłupem – wtedy może nie wrócić w ogóle. Walcząc z innymi kotami i kopulując, kocur może się zarazić nieuleczalnymi chorobami zakaźnymi, np.  białaczką wirusową lub FIV (kocim AIDS-em).
Najlepszą dla kocura metodą antykoncepcji jest kastracja chirurgiczna, najlepiej w wieku około 6-9 miesięcy, czyli wtedy gdy osiąga on dojrzałość płciową i zaczyna znaczyć teren. Kastrować można koty w każdym wieku, jednakże nie młodsze niż 6-miesięczne. Kastracja jest zabiegiem chirurgicznym pod narkozą, polegającym na usunięciu jąder. Aby zahamować objawy popędu płciowego kota można też zastosować – podobnie jak u kotki – tabletki lub zastrzyki antykoncepcyjne.

Psy
Nadmierny popęd płciowy psów objawia się agresją, ucieczkami z domu, onanizowaniem się na nodze właściciela lub różnymi przedmiotach (poduszkami, meblami, wycieraczkami). Gdy w sąsiedztwie pies czuje sukę w rui, traci apetyt, jest niespokojny, próbuje uciec. Doraźnie (np. gdy suka sąsiada ma cieczkę) można zastosować zastrzyki antykoncepcyjne lub tabletki. Radykalnym rozwiązaniem tych problemów jest kastracja psa. Ma ona zwykle pozytywny wpływ na jego psychikę: pies po zabiegu staje się mniej agresywny, mniej skory do ucieczek, bardziej przywiązany do właścicieli. Wykastrowanie psa zapobiega schorzeniom prostaty i zmianom nowotworowym wokół odbytu.